Mijn momentjes

Momenten uit mijn leven die ik wil delen

Weer zonder kinderen op vakantie

maart10

Voor het eerst sinds 21 jaar gaan mijn man en ik alleen op vakantie. We staan met de vouwwagen in Emst op de Veluwe en genieten met volle teugen. Iedere avond bellen we met de jongens. Het gaat prima, we hoeven ons nergens ongerust over te maken. Toch een raar gevoel, zij alleen thuis. Op dag 4 gaan we fietsen in het park de Hoge Veluwe. We zijn al een flink stuk op weg als de mobiel gaat. ‘Je hoeft je niet ongerust te maken hoor mam’ hoor ik onze oudste. Ze zijn samen door het glas van de voordeur gevallen en de jongste is in het ziekenhuis om gehecht te worden. De buren van een paar deuren verder, die een oogje in het zeil houden, hebben een stuk board voor het gat gemaakt en verlenen verdere assistentie. Het vakantiegevoel is meteen weg.

We besluiten terug te gaan naar de Camping en diezelfde avond nog naar huis te gaan. Jeetje wat valt het eind fietsen nog tegen als je haast hebt. Tussen de bedrijven door nog contact met de buren. Het valt gelukkig allemaal wel mee, veel oppervlakkige snijwonden en hier en daar wat hechtingen. We bellen nog even met de kinderen. Volgens hen hoeven we niet persé terug te komen hoor. Tussen de regels door valt te beluisteren dat ze het niet erg vinden als we wel terugkomen. Als we met vliegende haast weer thuis zijn, willen we toch wel weten hoe je door het glas van de voordeur kunt vallen.

Nou, ze zaten gewoon heel rustig een spel te doen op de bank voor het huis. Toen gingen ze een beetje stoeien, de oudste rende naar binnen en de ander wilde hem achterna, dus gooide de oudste vlug de deur dicht, waardoor de jongste in volle vaart door het glas vloog. De reden van het spellen spelen op het bankje voor het huis is ons wel bekend. Sinds enige weken hebben we nieuwe overburen met een paar leuke dochters. Als het weer het enigszins toelaat verplaatsen de jongens sindsdien hun activiteiten naar het bankje. Daar spellen ze, schaken, dammen en wat alles wat ze nog meer kunnen bedenken. Als de meisjes in zicht komen worden het plotseling stoere kerels. De eerste dagen na thuiskomst zijn de heren opvallend aardig tegen elkaar maar dan gaat het leven weer gewoon zijn gang. Het glas wordt vernieuwd en ze worden weer twee gewone broers, kibbelend en elkaar in de haren zittend. Die zomer gaan ze nog geregeld spellen op het bankje. Na een tijdje verleggen ze hun interesse naar andere dames en het bankje staat weer als vanouds leeg in de voortuin.

Email will not be published

Website example

Your Comment: