Mijn momentjes

Momenten uit mijn leven die ik wil delen

Snoebel

mei15

100_1315 - kopie

Ik ben Snoebel en woon in Venlo. Ik heb twee mensen, Carel en Thea, waar ik voor zorg en ze mogen in mijn huis wonen. Op de foto zie je hoe zorgzaam ik ben. Wat zou Carel zonder mij moeten. Ik ben een hele speciale raskat, Katimo Ras. Echte speciaaltjes die onder je velletje kruipen. Mijn broertjes, zus Sieske en ik zijn toen we 4 weken oud waren weggegooid door domme mensen. Zomaar langs de kant van de weg om dood te gaan. Gelukkig zijn we door Katimo gevonden en naar een opvanggezin gebracht waar we heel goed verzorgd zijn. Jammer dat we een nare Virusinfectie kregen. Mijn broertjes zijn overleden, Sieske is goed gezond en ik heb wat Neurologische probleempjes. Ik ren scheef en zie er dan uit als een Disney figuurtje in een tekenfilm. Ik val geregeld om als ik ren en als je me wil aaien moet ik eerst gaan liggen anders val ik ook om. Toen Carel en Thea ons ophaalden bij dat lieve gastgezin, wilde Carel eigenlijk alleen Sieske. Ik was meteen verliefd en bleef hem met grote ogen aankijken, vragend: ‘Zie je niet hoe goed ik voor je zal zorgen?’ Ja, natuurlijk zag hij dat.

Ik ben heel slim. Als je achter de kast tegen de la duwt, gaat deze open en kun je aan de voorkant alle snoepjes jatten. Een hond die achter langs de tuin komt, moet ook voor langs komen, dus als ik hem achter niet meer zie, ren ik naar het raam voor om te zien of hij ook daar langs komt. Altijd prijs. Soms doe ik ook wel eens dom en ga naar buiten terwijl dat niet mag. Ik ben dan een beetje brutaal en ga gewoon overal naar binnen of loop ergens in waar ik word opgesloten. Dat is net één keer teveel gebeurd. Ik ben 3 dagen en nachten weggeweest maar kan niet goed uitleggen wat er is gebeurd. Gelukkig lukte het me om weer thuis te komen. Ik word hierna echter steeds zieker. Thea ziet het en gaat steeds met me naar de dierenarts. Ze zegt dat er iets mis is met mijn hart of longen maar ze wordt niet geloofd. In zo’n grote praktijk steeds weer een andere dierenarts en al zijn ze lief tegen mij, sommigen zijn niet aardig tegen haar. Volgens die onaardigen is ze zelf ziek en lijdt ze aan ‘beroepsdeformatie.’ Pas als het echt heel slecht gaat worden er eindelijk foto’s gemaakt. In mijn buik zit alleen nog een klein stukje darm. Mijn maag en mijn darmen zitten door een breuk in mijn middenrif in mijn borstkas en verdringen mijn hart en mijn longen. Opereren hier in Venlo kan niet want ik moet aan de beademing.

DSC00051
Lieve dokter in Wageningen

De volgende dag gaan we naar Wageningen. Daar is een hele lieve dokter en zij zegt dat het best een grote operatie wordt. Doe dan maar meteen zeg ik. Dat gaat niet want er is pas op dinsdag een operatieplekje vrij. We zijn allemaal niet blij, ook de lieve dokter niet. Ik weet dat ik erg ziek ben maar ik ben een dappere meid en sla me er wel doorheen. Maar het gaat steeds slechter. Thea belt weer met de praktijk en gelukkig heeft dokter Hans dienst. Die gaat meteen aan de slag. Hij gaat een operatieplekje zoeken. Ik moet nuchter blijven want in Nederland of België moet er toch iemand bereid zijn om in het weekend een noodgeval te opereren. Nu moeten mijn mensen even voor mij zorgen en dat doen ze goed. Een hele lieve groep mensen die zich ‘pleintje’ noemen zenden zelfs licht en positieve energie naar mij en het lijkt verlichting te brengen. Zondagmorgen zijn we dus voor dag en ontij gepoetst en gestreken. Helaas heeft dokter hans slecht nieuws: In België en Nederland is niemand bereidt om in het weekend een ernstig zieke kat te opereren. Hij spreekt af dat ik tot dinsdag alleen maar met water verdunde katjesmelk mag drinken. Voor mij geen probleem want honger heb ik niet meer.

Eindelijk dinsdag. Vandaag wordt ik geopereerd. Van mij mag het want ik maak me zorgen om mijn mensen. Carel’s grijze haar lijkt wat grijzer geworden. Dat mag niet. Kom op jongens, ik ga ervoor want binnenkort zorg ik weer voor jullie. Van Wageningen kan ik jullie niet veel vertellen. Ik ben in een vloek en een zucht (2 dagen) weer thuis. Nu zorg ik weer voor mijn mensen, kijk maar naar de beginfoto dan zie je hoe hard ze me nodig hebben. Ik ben Snoebel een bijzondere en speciale poes en al lijkt het soms dat ik me eng gedraag tegen opvangkittens en logeerkatten, in wezen ben ik superlief.

Carel en Snoebel
HIER WAAK IK!!!!

Wil jij ook zo’bijzondere raskat? Kijk dan op www.stichtingkatimo.nl

Wil je meer lezen over mij en mijn operatie en hoe het verder ging?
Kijk dan op http://www.mijnmomentjesthea.nl/wordpress0010/?cat=15www.mijnmomentjesthea.nl/wordpress0010/?cat=15

posted under Kattebelletjes

Email will not be published

Website example

Your Comment: