Mijn momentjes

Momenten uit mijn leven die ik wil delen

‘Bewaarschool’

maart24

Na de verdwijning van Jimmie* blijven we een hecht drietal, Henri mijn jongste broertje, Sjors ons kleine keffertje en ik. Dan word ik 4 jaar en moet naar de bewaarschool (kleuterschool voor de niet Limburgers). Ik sputter flink tegen als mam en Henri me naar school brengen. Sjors volgt ons altijd op de voet dus ook nu ontbreekt hij niet. Na mijn aanvankelijke tegenzin vind ik het geweldig. Ik mag een paard tekenen en kleuren en de juffrouw zegt dat ze nog nooit zo’n mooi paard heeft gezien. Ze hangt mijn tekening op en als ik weer wordt opgehaald laat ik mam en Henri door het raam trots mijn prestatie zien. Henri is een beetje jaloers, zonder zijn kleine grote zus heeft hij toch een beetje moeite de dag door te komen. Trouw brengt en haalt hij me, samen met mam en Sjors, iedere dag van en naar school. We zijn beiden dolgelukkig als ook hij naar school mag. Omdat we net iets meer dan één jaar in leeftijd verschillen, komen we in hetzelfde klasje en mogen we zelfs samen een bankje delen. Omdat we samen zijn heeft Henri geen moeite om te wennen. We mogen meteen aan een werkje beginnen. Onze schooldag verloopt echter anders dan verwacht!

Na een kwartiertje ontstaat er tumult in het klasje. Buiten klinkt een luid geblaf en de meeste kinderen beginnen te lachen en te wijzen. Boven de vensterbank verschijnt geregeld het kopje van Sjors die voor het raam staat te blaffen en te springen. In opdracht van de juffrouw moeten Henri en ik hem naar huis sturen. ‘Noa hooès’ roepen wij streng tegen Sjors, ondertussen dubbel liggend van het lachen. Dat is Sjors duidelijk niet van plan. Dolgelukkig jankend blijft hij tegen ons op springen. De juffrouw probeert het ook nog maar Sjors weet nog goed hoe ze hem geregeld heeft geknuffeld en ook haar strengheid maakt geen indruk. Als oudste moet ik Sjors naar huis brengen. Het is immers niet ver en ik kan snel weer terug zijn. Mam is verbaasd als ze mij ziet en na mijn uitleg belooft ze Sjors op te sluiten. In een groot huishouden als het onze, waar iedereen in en uit loopt zonder deuren te sluiten, is dat gemakkelijker gezegd dan gedaan. Als ik weer op school kom, zit Sjors al voor de deur te wachten. Zo gaat dat enkele dagen. Dan besluit de juffrouw dat Sjors ook naar school mag. Dat is rustiger dan iedere dag het geblaf en gespring voor het raam. Tevreden ligt hij iedere dag onder ons bankje, een jaar lang. Na de vakantie moet ik naar de lagere school en mam maakt zich al ernstig zorgen hoe het straks moet als Henri ook naar de lagere school moet. Maar Sjors wordt ziek en op een morgen ligt hij dood in de keuken. Ons verdriet is groot als we hem plechtig begraven achter in de tuin. Ons lieve Sjorske gaat nooit meer mee naar school.

*lees ook beestenboel

Email will not be published

Website example

Your Comment: