Mijn momentjes

Momenten uit mijn leven die ik wil delen

Dure Hamburger

maart7

Heerlijk eindelijk vakantie. Drie hele weken vrij. We gaan naar Tunesië. Last minute, echt voor een prikkie. Tot het laatste moment heb ik moeten werken en de dag voor we vertrekken kom ik uit de nachtdienst. De volgende dag op ons gemak inpakken want we hoeven pas om 20.00 uur op Schiphol te zijn om in te checken. Ons vliegtuig vertrekt om 22.00 uur. In die tijd moet je nog twee uur vóór vertrek aanwezig zijn. We gaan met de trein en zijn al vóór 19.00 uur op Schiphol. Ruim de tijd om wat te eten dus. We zijn al in vakantiestemming en gaan dus hamburgers eten. Vóór we naar de incheckbalie gaan, gaat mijn man nog even naar het toilet. Het is ondertussen 19.45 uur, we hebben vakantie en dus geen haast.

Ik haal ondertussen de tickets uit de tas om te zien waar we moeten zijn. Als ik kijk voel ik dat ik wit wegtrek. Mijn wederhelft is ondertussen weer terug en informeert bezorgd wat er gebeurd is. ‘Het vliegtuig is om 19.30 uur vertrokken’, vertel ik hem onthutst. Hij gelooft me niet en denkt dat ik een grapje maak. Als ik hem het ticket onder zijn neus hou, komt hij meteen in actie. ‘Rennen’, roept hij me toe. Als gekken rennen we naar de inmiddels lege incheckbalie. Vlug kijkt mijn man rond en spoort me aan om mee naar de balie van de reisorganisatie te rennen. Daar aangekomen is er een vriendelijke dame, die meteen de telefoon pakt en informeert of ons vliegtuig misschien vertraging heeft. Helaas, het is op tijd vertrokken. Er zit dus niets anders op dan maar weer naar huis te gaan. De tranen lopen over mijn wangen. Ik wil me ook niet door mijn man laten troosten. Ik ben boos! Boos op hem, omdat hij niet opgelet heeft. De tickets voor de terugreis zaten boven de tickets van de heenreis, daardoor had hij zich vergist. Ik ben vooral boos op mezelf, omdat ik thuis niet één keer de moeite heb genomen om op de tickets te kijken.

Op de terugreis moeten we overstappen op Duivendrecht. Een jongeman pikt mij moeiteloos tussen alle reizigers uit; het is wel duidelijk dat ik overstuur ben. ‘Ik help u met uw koffer mevrouw’ zegt hij, en voor ik het weet sleurt hij mij met mijn koffer de trein in. Omdat ik bang ben dat hij er met mijn koffer vandoor wil, grijp ik dit met twee handen vast. Daarbij moet ik dus mijn handtas loslaten die aan mijn schouder hangt en merk dat deze door een tweede jongeman wordt leeggehaald. Alles gaat vliegensvlug en hoewel ik om hulp roep, zijn beide jongemannen al de trein uit. Verbaasd kijken mijn man en de medepassagiers me aan. Zij hebben niet gemerkt wat er gebeurd is. Hevig overstuur vertel ik het. Alleen mijn portemonnee is weg, de pas zit nog veilig in een apart gesloten vakje.

Een medepassagier waarschuwt de conducteur en een beveiligingsbeambte. Die zijn niet verbaasd; het gebeurt hier geregeld. Zij nemen ons mee naar een lege eersteklascoupé en met hun mobile toestel kan ik mijn bankpas blokkeren. Gelukkig had ik maar weinig geld bij me. Thuisgekomen bellen we de politie en de volgende dag kunnen we komen om aangifte te doen. Weer thuis hebben we besloten om toch van de drie ons resterende weken te gaan genieten. We hebben weer een last minute vakantie geboekt, deze keer naar Kreta, want voor Tunesië was niets meer te krijgen. We hebben echt een heerlijke vakantie gehad. Nu nog na jaren, krijgen we vóór onze vakantie opmerkingen van familie, vrienden en collega’s. ‘Weet je zeker dat je dáár naar toe gaat? Heb je de tickets gecontroleerd? Het regent nog steeds leuke opmerkingen vóór we vertrekken ……

posted under Reisavonturen

Email will not be published

Website example

Your Comment: