Mijn momentjes

Momenten uit mijn leven die ik wil delen
Browsing Gevonden voorwerpen

Oud schrift

maart20

Zoeken, zoeken, zoeken. Ik kan mijn krantenknipsels van vroeger niet meer vinden. Ik kom wel andere hele leuke dingen tegen.

foto 26

Het schrift met daarin vast geniet de foto’s de Sopsieemesse (ouderwetse vaatborstels met van die draad kwasten eraan) De Carnavals vereniging waar Carel en ik vroeger bij waren. Nou, ik een jaar dus want ik kon het niet combineren met mijn onregelmatige diensten in Geldrop. Bovendien moest ik met de trein. Geen lange reis maar toch.

foto 25

De laatste foto krijgt een ereplaatsje. Onze veel te jong overleden vriend Mart Schreurs. Hij was altijd overal bij betrokken. Ik kan me geen happening herinneren zonder Mart. In die tijd was heel onze vriendengroep erg hecht. helaas zijn we veel vrienden uit het oog verloren toen we na onze studietijd over het hele land verspreid raakten.

Eerst foto’s van het oefenen voor de optocht. Ik ben er één keer bij geweest. Ik zat toen al in Geldrop in de opleiding en kon door het werk niet steeds naar Weert gaan. Bovendien moest ik ook met Vastenaovend werken. Van veel mensen ken ik alleen nog de voornaam. Dat moeten ze me na 40 jaar niet kwalijk nemen. Als ik het me goed herinner zijn deze foto’s gemaakt bij Patronaat St. Louis. Jawel veel mensen kennen die naam misschien wel uit de boeken Beekman en Beekman van Toon Kortooms.

foto 1

Hier herken ik Annie Korten, Marleen Verberne, Angeline van Heezewijk, Carel Bergmans als gespierde breinaald 🙂 en Mart Schreurs die zich achter Carel’s brede rug probeert te verstoppen. Jos Moonen, Marij Wolswijk en Jos Wolswijk.

foto 2

Josefien Roos, Marij Wolswijk en Jos Moonen zijn de enigen die ik hier herken.

foto 3

foto 4

foto 5

foto 6

foto 7

foto 8

foto 9

Opstellen voor de optocht

foto 10

foto 11

foto 12

foto 13

foto 14

foto 15

foto 16

foto 17

Carel zal wel bij de veegtroepen zijn.

foto 18

foto 19

foto 20

Kan niet missen. Bert Stals als dienstweigeraar 😛

foto 21

Frits Moonen met een wel heel wonderlijke snor.

foto 22

De dames als ‘stoottroepen’. Met mijn in die tijd ook niet geringe, eh, hoe zal ik het zeggen, nou ja longen, had ik er inderdaad goed tussen gepast.

foto 23

foto 24

Boterbabbelaars

maart16

Opa en oma wonen bij ons in (vaader en mooder noemen we ze, waarschijnlijk omdat mijn moeder ze zo noemt) Iedere avond voor wij naar bed gaan moeten wij, de drie jongste kinderen, opa en oma truste wensen en een kus geven. Ik ben dol op opa maar sta doodsangsten uit voor oma. Als we haar een kus hebben gegeven mogen we een boterbabbelaar pakken. Bij mijn broertje en zus gaat dat zonder problemen. Zodra ik aan de beurt ben voor de kus gaat het goed maar iedere dag zodra ik een boterbabbelaar uit het trommeltje neem begint ze te gillen: Cis, Cis det wecht hieet al weer unne riksdaelder gepaktj (Cis, Cis, dat kind heeft alweer een rijksdaalder gepakt). Zo gaat het dag in dag uit. Ik raak dan zo overstuur dat ik niet kan slapen. Hoe lief mam me ook knuffelt, ik ben ontroostbaar. Ik haal veel kattenkwaad uit maar ik steel niet. En hoe ik ook naar dat ene snoepje verlang, ik wil het niet meer.

Vreemd hoe herinneringen weer naar boven komen. Ik ben dit helemaal vergeten tot ik het verhaal ‘Vastentrommeltje’ lees van Anne Marie want mijn vastentrommeltje heb ik nog. Beschadigd en vergeeld en ik dacht dat ik er sleutels in bewaarde maar het zijn bonnen die je overal krijgt die ik erin bewaar. Het is het trommeltje van oma’s boterbabbelaars …..

IMG_0282